De voorbije jaren werkte ik in verschillende contexten. Start-ups, corporate farma, universiteiten, ziekenhuizen, in binnen- en buitenland. Altijd met dezelfde rode draad: begrijpen wat mensen drijft en waar het vastloopt.

​

Op een bepaald moment viel alles samen.

​

Dr. Gerbert Bakx, psychiater en filosoof, verwoordde het zo: het leven is als een reis. Soms raak je de weg kwijt. Niet omdat er iets mis is met jou, maar omdat je met de verkeerde kaart kijkt.

 

Dat beeld bleef hangen.

​

Sindsdien werk ik met diep voelende denkers wiens leven op orde is, maar tegelijk niet klopt. Ze begrijpen veel over zichzelf, maar leven daar niet naar.

​

In ons werk samen gaan we precies naar waar het schuurt, onder de oppervlakte, en maken zichtbaar en voelbaar wat je eigenlijk altijd al wist, maar nooit echt kon toelaten.

​

Van daaruit verschuif je van weten hoe te leven naar leven volgens dat weten.

​

Je stopt met piekeren en overdenken.
Je blijft minder hangen in jezelf analyseren.

Spijt en schaamte verliezen hun greep.

Je maakt keuzes die dichter bij jezelf liggen. In je werk, in je relaties, in hoe je je leven inricht.

​​​

Als je vooruitkijkt, voelt dat anders.

Lichter. Eerlijker. Meer van jou.